Met Claeren Covid weerstaan.

Tweewekelijks geeft Claeren op dinsdag en donderdag avond om 19.15 u  online.
Dinsdag Hatha Yoga in het Nederlands (beginners en gevorderden), donderdag Vinyasa in het Engels (gevorderden).
Vanavond 17 november, donderdag 19 november. Volgende sessies over 14 dagen, en tel zo verder.
In dezelfde week op vrijdag om 12.15  in het Nederlands therapeutische Yoga voor wie kampt met CVS, burn-out, fibromyalgie of een andere zogenaamde  “welvaartsziekten”… Dit is zachte en trage Yoga voor beginners en focus is zelfzorg. Forceren is uit den boze.  Je kan bv. ook op een stoel je yoga doen.

Deelname is gratis.
Wat heb je voor de avondsessies nodig ?
– (yoga)matje
– 2 blocks (of dikke boeken)
– 1 cozy dekentje
– 1 bolster (of stevig deken dat je kan oprollen om als bolster te gebruiken)
– 75 minuten tijd en ruimte voor jezelf
– eventueel draadloze oortjes of headphone om het volume te regelen
– indien gewenst achtergrondmuziek naar keuze

Live facebook pagina @ CLAEREN SMTS

Thuiskomen

Thuiskomen.

Zo mooi deze herfst.
Geel, rood, bruin en ook nog groen.
Alles blijkt zijn eigen eigenzinnig ritme te hebben,
zijn eigen moment van invoegen, van loslaten, van overgave.
Ieder blad aan een boom heeft een eigen kleurschakering,
en iedere boom een eigen bladerrijk,
eigenzinnig van sfeer en energie op elk eigenste moment.

Zo’n boom wil ik ook wel zijn, mompel ik bij mezelf.
Ben je dat dan niet? vraagt Riet.
Eigenzinnig als een boom,
dat wel ja, met eigen sfeer en energie.
Ik voel me wat betrapt en zij glimlacht.
Zalig zo’n momenten.

Alles heeft zijn tijd zegt de psalm.
Ook al meent ieder blad zijn eigen moment zelf te kiezen,
om zich over te geven
aan de wind en de zwaartekracht,
en humus te worden, en stof en aarde.

Toch is dit het grotere ritme van het geheel
waarvoor we beter buigen.
Verzet is misschien moedig , maar zeker nutteloos.
Moedig voor een blad dat de herfst nog nooit heeft meegemaakt,
overmoedig voor een boom,
die samen met de vogels vele morgenden het ochtendlicht heeft begroet,
en de schoonheid en onbarmhartigheid van de seizoenen kent…

Alles heeft zijn tijd zegt de psalm.

We stappen verder over het geel bruine bladertapijt,
soms knappen eikels en kastanjes onder onze laarzen.
Alles met een zurig zoete geur van herfst,
van voorbijgaan, van onwrikbare sterfelijkheid.

Goudgeel zoals de wind de kruinen van de bomen wiegt
in de late najaarszon.
Iet wat frêle dat licht, maar vol hartstocht.
Ja alles om ons heen ademt hartstocht
Zinderende hartstocht als laatste levensstoot
Om de koude stilte van de winter te bezweren.
Vergeefs.

De winter komt en zet zich door.
De levenssappen stollen in de aders van de bomen.
De velden en akkers weerkaatsen grauw het aarzelende licht.
Halfvijf en het wordt donker.
Zalig om bij een arme kachel thuis te komen.

Nog sterker dan anders verlang ik naar de ander,
naar nabijheid,
een glimlach,
een stem zonder aarzeling,
een warme huid,
of ze nu ruw of zacht is,
jong of verrimpeld zelfs met kloven,
zoals de mijne.

Thuiskomen
en vertoeven in het heilzame en eeuwige hier en nu,
waar jeugd noch ouderdom bestaan.

 

 

Geen opstellingen op zaterdag 21 november !

 

Opstart familieopstellingen

Beste vrienden,

 

Ja, we gaan de uitdaging aan, we nemen de draad terug op en starten op 19 september terug met opstellingen.

We zijn er ons van bewust dat we een risico nemen,
– ook al doen we het nodige om dit op een intelligente manier te beperken (zie later).
Maar we kunnen het virus niet langer gewoon zijn/haar gang laten gaan,
en ook niet slaafs de adviezen blijven volgen, waar onze levenskwaliteit en gezondheid op lange termijn slechter van worden.

De schade op gebied van welbevinden, van goed in je vel te zitten en te genieten van simpele dingen, wordt te groot:
een knuffel geven en ontvangen,
naar het theater gaan of een concert meepikken,
weten wat je met je leven wil en waar  je naartoe gaat…

Tederheid en schoonheid en hoop,
wat de quantumsprong toelaat van zoogdier naar mens,
worden vandaag zo ernstig  ingeperkt,
worden ons haast ontnomen.

Voor velen die het psychisch (hard) te verduren hebben tijdens de corona,
is het leven zwaarder geworden:
angst is grotere angst geworden,
woede machteloosheid
en verdriet bodemloos.
En dan is er overal die eenzaamheid….

Van onze leiders is ook weinig soelaas te verwachten,
naar de noden van de “gewone” burgers wordt niet echt gekeken.
Mattheus is sterker dan ooit: “wie heeft zal meer krijgen”.
Onzichtbaar groeit in alle stilte de armoede om ons heen.
Geuniformeerd geweld neemt toe en verzet ertegen wordt hardhandig aangepakt,
– Charleroi, Wisconsin, Brunswick –
en burgerlijke ongehoorzaamheid zwaar gestraft.
In een rechtstaat mag dat.
Excessen worden weggemoffeld en als het niet langer kan,
is er plots geheugenverlies…
Dader- en slachtofferdynamieken nemen toe in veelvoud, openbaarheid en intensiteit.

Wat met integriteit, wat met transparantie, zelfonderzoek, verantwoordelijkheid, wat met perspectief bieden ? …
Bouwstenen van leiderschap die nu uitblinken door hardnekkig opvallende afwezigheid.

Jullie weten dat ik “de marge” probeer te koesteren.
Het echte leven, echte authenticiteit, integriteit, onschuldige onbezonnenheid…
In de marge is het nog te vinden.
En opstellingen, het systemisch werk, blijft toch ook iets van in die marge,
Ook al wordt hun levenskracht telkens opnieuw veelvuldig bewezen.
En levenskracht, daar gaat het om.
Daar gaat ook Corona om.
We worden met onze neus (een van de eerste symptomen is het verlies aan reukvermogen) op de feiten gedrukt:
onze vitaliteit, onze levenskracht, onze immuniteit is verzwakt.

De koortsachtige, dwangmatige manier waarmee de hoop op een vaccin wordt gemediatiseerd,
legt de vinger op de wonde van onze systeemblindheid:
Is een vaccin écht wat we nodig hebben ?
En door alle aandacht op het vaccin te richten, waar moeten we dan niet naar kijken ?

Daarom doen we opstellingen: om naar de juiste dingen te kijken,
deze onder ogen te komen en de verantwoordelijkheid te leggen bij wie ze hoort.
De moed hebben om daders, slachtoffers, arrogantie, nederigheid, verlangen, tederheid, en verbinding in de ogen te kijken…

We mogen in de Speelhoeve terecht omdat ons werk therapeutisch is.
Ook directeur Bart van Mechelen is er van overtuigd dat opstellingen zeer belangrijk zijn in deze tijd.

Op weekdagen ontvangt de Speelhoeve een grote groep mensen die kwetsbaar zijn en bij de risicogroepen behoren.
Ook het personeel neemt risico’s.
Zij doen grote inspanningen om het virus buiten te houden.
– Zo mogen ouders niet binnenkomen,- en voor opstellingen wordt plaats gemaakt.

Ik maakte met Bart volgende afspraken:

  1.  We werken met een groep van maximaal 15 mensen.
    Dit betekent dat ik zo verantwoordelijkheid op me neem om naast de mensen die een opstelling vragen, ook nog voor representanten zorg.
  2. Vier grondregels worden gerespecteerd:
    – afstandsregel van 1,5 meter. In de kring, aan de tafel, tijdens gesprekken. In de opstelling zelf komen we dichter als de beweging erom vraagt.
    – handhygiëne: handen meermaals wassen met zeep en water.
    – mondmasker: wij zorgen voor chirurgische mondkapjes.
    – tijdens de pauzes verluchten we de ruimte.
  3. Tijdens ons verblijf in het centrum gebruiken we alleen die dingen die strikt nodig zijn:
    – we gebruiken maar één toilet.
    – ieder houdt zijn glas, tas en stoel gedurende de hele dag.
  4. We laten alles “clean” achter: poetsen met zeep en water.
    – we poetsen stoelen, keuken en toilet na ons vertrek.
    – met aandacht voor de kleine dingen als de klinken van de deuren, enz die we hebben aangeraakt.
    – het zou fijn zijn mochten er nog twee mensen ons hierbij willen helpen.

We calculeren ook in dat wij om 17:30 vertrekken en het gebouw dan kan rusten en de mogelijk virussen twee nachten en een dag hebben om weg te deemsteren in onschuldige vergetelheid…
Ook al is het vanzelfsprekend, toch heel uitdrukkelijk: bedankt Bart en personeel en gasten van de Speelhoeve.

Om gereputeerde virologen en ministers te citeren: “we weten niet hoelang het virus onder ons blijft”…
Deze wijze van werken zullen we nog een tijd handhaven.

We werken dit jaar in de Speelhoeve: 19 september eerstkomend, 17 oktober, 21 november en 19 december.
Wie op deze afspraken wil naleven kan een opstelling komen doen.
Onthaal om 09:00 u. Start opstellingen 09:30. Boterhammen meebrengen.

Riet en ik kijken er ontzettend naar uit  terug te kunnen beginnen.
En we willen ons ook blijven engageren naar de mensen toe voor wie het nodig is.

Zo bieden we terug gesubsidieerde loopbaancoaching aan via Pygmalion.
Gesprekken in het kader van therapie en homeopathie vinden weer gewoon plaats in de spreekkamer.
Via beeldbellen of gewoon telefonisch kan uiteraard ook.

We zijn weer stevig aan het werk,
intelligent en hartelijk,
en met veel veerkracht !

Riet en Johan

 

 

 

 

 

George Floyd

Add your name

Dear friends,

These are the last words of George Floyd, a 46-year-old man who died as a US police officer pinned him down, kneeling on his neck for seven minutes, until he suffocated:

“It’s my face man
I didn’t do nothing serious man
please
please
please I can’t breathe
please man
please somebody
please man
I can’t breathe
I can’t breathe
please
(inaudible)
man can’t breathe, my face
just get up
I can’t breathe
please (inaudible)
I can’t breathe sh*t
I will
I can’t move
mama
mama
I can’t
my knee
my nuts
I’m through
I’m through
I’m claustrophobic
my stomach hurt
my neck hurts
everything hurts
some water or something
please
please
I can’t breathe officer
don’t kill me
they gon’ kill me man
come on man
I cannot breathe
I cannot breathe
they gon’ kill me
they gon kill me
I can’t breathe
I can’t breathe
please sir
please
please
please I can’t breathe”

Then his eyes shut and the pleas stop. George Floyd was pronounced dead shortly after.

Beste vrienden,

Dit zijn de laatste woorden van George Floyd, een 46-jarige man die stierf nadat een Amerikaanse politieagent zijn knie bijna negen minuten lang op zijn nek gedrukt hield:

“Dat is mijn gezicht
ik heb niets ergs gedaan
alsjeblieft
alsjeblieft
alsjeblieft ik krijg geen adem
alsjeblieft
alsjeblieft iemand
alsjeblieft
ik krijg geen adem
ik krijg geen adem
alsjeblieft
(onhoorbaar)
ik krijg geen adem, mijn gezicht
sta toch op
ik krijg geen adem
alsjeblieft, een knie op mijn nek
sh*t ik krijg geen adem
ik zal
ik kan niet bewegen
mama
mama
ik kan niet
mijn knie
mijn nek
ik kan niet meer
ik kan niet meer
ik ben claustrofobisch
mijn maag doet pijn
mijn nek doet pijn
alles doet pijn
een beetje water
alsjeblieft
alsjeblieft
agent, ik krijg geen adem
dood me niet
ze gaan me doden
komaan alsjeblieft
ik krijg geen adem
ik krijg geen adem
ze gaan me doden
ze gaan me doden
ik krijg geen adem
ik krijg geen adem
alsjeblieft meneer
alsjeblieft
alsjeblieft
alsjeblieft ik krijg geen adem”

Vervolgens sloot hij zijn ogen en hield het smeken op. Even later werd George Floyd doodverklaard.

(bron: avaaz.org)
Opstellingen 
Hoe geven we dit een plaats?
Wat is er nodig dat het op houdt?
Ginder in het verre Amerika,
hier in Europa, het zachte het Avondland,
nog dichterbij in het Antwerpse
en in de donkere krochten van mijn ziel.
Het Nieuwe Andere zal zonder racisme zijn,
of het zal niet zijn.
Met opstellingen dragen we bij aan het Nieuwe Andere,
We starten terug op in september en werken in De Speelhoeve in Vremde-Boechout,
op de zaterdagen 19/9, 17/10, 21/11 en 19/12.
Op vrijdag 25/9 werken we met plezier bij onze collega’s van De Binnentuin in Boutersem.
Van harte welkom,
Riet en Johan

Het nieuwe Andere.

Neen, ik hou niet van wat aangekondigd wordt als het “nieuwe normaal”. Ik hoop dat covid-19 ons aanzet om voor het ‘nieuwe Andere’ te kiezen. En dat dit radicaal mag zijn, fundamenteel en Ganz Anders. Hier enkele reflecties.

Homo homini coronus.
“Homo homini lupus”. De (ene) mens is voor de andere een wolf – zijn grootste vijand. Een uitspraak die door Hobbes algemeen bekend werd. Hij citeerde Plautus (2de eeuw AC), die wilde zeggen dat het inherent is aan de mens zelfzuchtig te zijn. We leerden op onze hoede te zijn voor de ander. Een Nietschiaanse kunst van het wantrouwen.
Deze wolf zou nog waarneembaar zijn. Je kan hem zien. Ook als je niet goed uitkijkt.
Met het Corona-virus is het wezenlijk anders. We zien het niet. En we zijn gedoemd om afstand te houden van de ander. Want de ander kan het virus meedragen en ons besmetten en vice versa: ik kan de ander be-smettten. Ziek maken. Doodziek. We moeten dus afstand houden, niet enkel van de gewone medemens, ook van vele vrienden en  geliefden. Kinderen, ouders, broers en zussen, neefjes en nichtjes, goede vrienden… al wie niet tot de bubbel behoort is te mijden.  Wat een vreemde toestand. In de media zien we dat we er meer en meer last van krijgen. We missen elkaar. Is de mens dan toch een zoogdier? Willen we toch bij elkaar zijn, en het samen goed hebben?

Cynisme versus naïef utopisme.
Het samen goed hebben. Bestaat het wel? Voorspoed is een term die we niet veel meer horen. Voorspoed wijst naar een collectieve dimensie. We zorgen ervoor dat we het samen goed hebben. Het zou uit de wereld van de handel stammen: een uitwisseling met een juiste balans tussen geven en nemen, brengt voorspoed aan de betrokken gemeenschappen. Op de een of andere manier is deze balans aan het schommelen geraakt en steeds opnieuw in dezelfde richting doorgeslagen. Zo zijn bepaalde (groepen) mensen rijker geworden, en andere weer armer. Deze beweging is uitgegroeid tot een heuse economisch theorie, die als een natuurwet aanbeden wordt.
Daarom hou ik zo van Pierre Bourdieu, filosoof en socioloog, rebel ook onder de Franse intelligentia. Beter dan wie ook slaagde hij erin om helder aan te geven welke latente dynamieken en hun interactie de samenleving en het denken over onze samenleving in stand houden. In “Ce que parler veut dire“ beschrijft hij dat niet zozeer wat er gezegd wordt, gehoord wordt, maar vooral wie het zegt. En de wereldorde in stand houdt. Vandaag met corona: als een expert het gezegd heeft, zal het zo wel zijn… en we hoeven niet meer verder te denken. Jammer, experten hebben ook begrensde denkkaders. Ook zij ontsnappen niet aan het vertoog (Foucault) of het paradigma (Kuhn) waarvan ze deel uitmaken en welk ze tegelijkertijd voeden. “The social construction of reality” zoals Peter Berger ze uitlegde, zien we alle dagen gebeuren in de media.
Wie ik ook graag beluisterde was Herbert Marcuse. Met zijn begrip “repressieve tolerantie” verwijst hij naar een intelligentie die elke maatschappelijke tegenbeweging, zo weet te manipuleren, dat ze uiteindelijk compleet onschadelijk wordt gemaakt en deel gaat uitmaken van de heersende wereldorde, die door en door stoelt op een kapitalistische productiewijze. De kapitalistische productiewijze gaat uit van de maximalisatie van het rendement (winst) in een wereld die bij uitstek gekenmerkt wordt door schaarste. Er is niet genoeg. Een mooie voedingsbodem voor de overtuiging “homo homini lupus”.
Jammer dus voor die droom van een balans in geven en nemen. Sommigen gingen het triomferend een “natte droom” noemen.
Na een gesprek met mijn goede vriend Hans werd het me duidelijk hoe ontvankelijk ik de laatste jaren geworden ben voor “cynisme”, hoe het is ingesijpeld in mijn denken en doen. Mijn echtgenote Riet noemt mij een oude brombeer, een knorpot. Wil ik dat wel ?
In een interview op Zigo.be (Zwijgen is geen optie) bracht Stefan Hertmans het begrip “naief utopisme” onder de aandacht. Naief utopisme: dat is wat we nodig hebben om ons uit de corona te laten leiden. Een wereld waar voorspoed een gedeeld ideaal is waar we samen naar toe gaan. We kunnen wél een goeie balans vinden in nemen en geven, een wereld zonder armoede en rijkdom bestaat wél,  gezonde mensen met een sterke weerbaarheid tegen virussen bestaan wél, een economie van genoeg (consuminderen versus schaarste) en van duurzaamheid (ook voor volgende generaties) bestaat wél. Respect voor de ander zijn/haar anders zijn bestaat wél. Enz.. Heilige huisjes kunnen wél afgebroken worden.
Naast naief utopisme, hebben we ook nood aan daadkracht. Het hoeft niet helemaal die van de “gele hesjes” in Frankrijk te zijn. Meer inspirerend voor mij zijn de “indignados”, over wie ik reeds een korte post schreef enkele jaren geleden. We hebben verontwaardiging nodig. Corona maakt dat een aantal donkere zijden van onze samenleving meer belicht worden. De armoede bv. Ik hoorde nog geen enkele politicus zeggen, laat staan brullen: “armoede kan niet, dat moet gedaan zijn”.
We supporteren voor een waardige verontwaardiging die tot een waardige woede leidt.

Naar een nieuwe innerlijkheid.
In onze cultuur zijn we wat bang van woede. Woede is gevuld worden met adrenaline – wat kan leiden tot controleverlies –  is agressie en alzo nauw verbonden met destructiviteit.
Wijlen Bert Hellinger wees erop dat zuivere, authentieke woede niet destructief is, maar integendeel, oplossingen voor problemen creëert. In “The Gift of Anger: And Other Lessons from My Grandfather Mahatma Gandhi” omschrijft kleinzoon Arun Gandhi woede als een geschenk om de wereld in beweging te brengen en de utopie stap voor stap dichter bij te trekken.
In opstellingen wordt duidelijk hoe belangrijk “intentionaliteit” is om ruimte te maken opdat een systeem zijn/haar de levenskracht terugvindt en kan voeden. Intentionaliteit is iets dat van binnen zit en medebepalend is voor wat buiten zichtbaar wordt. “Waar is dien op uit” hoorde ik mijn moeder altijd half luidop zeggen als zij twijfelde aan iemands goeie bedoelingen.
Woede kan niet zonder intentionaliteit. Intentie tot het goede. Dan wordt ze vruchtbaar en probleemoplossend. Woede kan ook niet zonder krijgerschap. Ook in het onbekende – de sluier van de adrenaline – blijft de krijger helder met hart en hoofd, en dragen zijn acties bij tot het goede.
En het goede is wat leven brengt. Het gaat dus voorbij aan de reflecties van de ethicus. Het goede verwijst naar een intelligentie die voorspoed creëert, niet voor één volk, maar voor ons als mensheid.
Het goede vindt dan ook veel inspiratie in de mystiek: het goede bewaren, gerechtigheid aanmoedigen, een geknakt riet niet breken, stilte en tederheid opzoeken, en met voldoende genoegen nemen – wat hier ook al te lezen was.
En ook mystiek vindt zijn bron in innerlijkheid, en gaat daar wellicht de intentie nog vooraf.
En het is in deze innerlijkheid, compleet blootshoofd en kwetsbaar, dat het nieuwe ontkiemt en hopelijk snel oprijst. Hier kan het Ganz Andere zich vertonen.
Deze innerlijkheid is niet alleen hoop, ze is ook belofte !

Systeem in grondige crisis.
Zonder iemand pijn te willen doen, durf ik ons toch een diepe systeemcrisis toewensen. De wending die ons dwingt om het vertrouwde te verlaten en het nieuwe elders te zoeken. De nieuwe innerlijkheid zal onze inspiratie zijn en intentionaliteit onze gids. Krijgerschap zal onze woede sturen. Want die hebben we nodig. En dan kan het krachtiger en krachtiger groeien: het nieuwe Andere !
Dat we elkaar mogen vinden onderweg ernaar toe. Zo komt het dichterbij.

Wie meer wil lezen
Bourdieu, Pierre, “ce que parler veut dire”, L’économie des échanges linguistiques, Fayard – in pdf te downloaden
Verhaeghe, Paul, “Over normaliteit en andere afwijkingen”, Prometheus, 2019
Berger , Peter, “The social construction of reality”, Pinguinbooks, 1966, in pdf te downloaden
Marcuse, Herbert, “De eendimensionale mens: studies over de ideologie van de hoog-industriële samenleving”, Uitgeverij Paul Brandt, 1968
Hellinger, Bert, verschillende Nederlandstalige publicaties bij uitgeverij Het Noorderlicht
Gandhi, Arun, “Het boek van wijsheid, 11 levenslessen van mijn grootvader Mahatma Gandhi, Harpercollins, 2018
May, Rollo, “Liefde en wil”, Servire
Scharmer, Otto, “the theory U, leiding vanuit de toekomst die zich aandient”, Christofoor

Belangrijke praktische regelingen
Werk met Zin is in faling. Wij kunnen niet langer loopbaancoaching aanbieden via loopbaancheques.
Gezien de social distancing worden de opstellingen op 5 juni (De Speelhoeve) en 6 juni (Psychotherapeutisch Centrum De Binnentuin) genannuleerd.
Om dezelfde reden wordt ook de driedaagse geschrapt. We zoeken uit of we deze driedaagse kunnen laten plaatsvinden in de herfstvakantie. Thema: “dood en levenskracht”. Consultaties: bij voorkeur via beeldbellen. Vanaf woensdag 17 juni face to face in de spreekkamer.

Om te besluiten, een gedicht over Corona.

Hebben en zijn
Ed Hoornik.

Op school stonden ze op het bord geschreven.
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
De ene werklijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
Vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.

 

 

Alle goeds voor jullie allen,

Johan

Genetische Heimwee
(Antjie Krog naar een doek van Marlene Dumas, 1984)

je komt voor dood in mijn armen zitten vanochtend
ik ben zo moe ik haal nauwelijks adem
wat is beloofd door wie?
wat staat er in de kleine lettertjes van je lijf?
ons leven samen gaat zijn eigen verwoestende weg
jij bent onafhankelijk en volledig onbetrouwbaar
jij bent het zat om ondervraagd, bespied, beproefd
en verdacht te worden            het liegen zit me tot hier en ik maak duidelijk

dat ik er niks bij kan hebben ik wil voor niemand
iemand zijn     ik wil nergens bijhoren           ik wil
vrij vallen onmiddellijk en kleurloos als een steen

één ding heb ik geleerd
hoe meer ik jou vernietig
hoe meer ik zelf te gronde hink

Krog-Dumas
Marlene Dumas ‘Genetiese Heimwee’

Reeds vroeger schreef ik dat de gedichten van Antjie Krog
een bijzondere systemische gelaagdheid en geladenheid ademen.
Vaak brengen ze ons in een gebied
voorbij aan het eenheids- of persoonlijk geweten en het systeem- of groeps/familie geweten,
wat Bert Hellinger “de geest noemde”
en waar Jan Jacob Stam naar verwijst met het begrip “evolutionair geweten”.

Over dit evolutionair geweten schrijft Jan Jacob:
” het is een grote onbegrijpelijke, vaak mysterieuze kracht voorbij leven en dood,
voorbij voorspoed en crisis, voorbij oorlog en vrede, voorbij geloof en wetenschap,
voorbij individuele systemen.
Het schudt ons wakker over wat zijn bestemming heeft bereikt
en biedt vacuüms die met wat nieuws gevuld willen worden.
deze evolutionairer kracht veroorzaakt voortdurend natuurlijke processen van transformatie;
het denkt niet in termen als winst en nevenschade.
Vanuit het persoonlijk eenheid geweten doen wij dat wel.
Schouder aan schouder staan met de evolutionaire kracht
brengt ons in contact met potentieel.

Overgave aan dat,
wat het leven met ons wil,
geeft enorm veel energie en vergt van ons
om de vele consequenties onder ogen te zien.”

Liefde in tijden van Corona: 
ik hou van alle vier: Antjie Krog, Marlene Dumas, Bert Hellinger en Jan Jacob.
Van Marlene Dumas, door met gesloten ogen haar doeken te bekijken
en ze met mijn geestesoog te ‘zien’,
van Bert Hellinger, door zijn geschenk van de dynamiek van de gewetens
ten volle te aanvaarden en ernaar te leven
van Antjie Krog, door haar gedichten stamelend luidop te lezen
en dan hun echo oneindig te laten nagalmen in mijn ziel,
en van Jan Jacob, gewoon voor wie hij is en de vele momenten dat we in elkaars nabijheid mochten zijn,
als meester-leerling, als collega, als vrienden…

Hoe destructief dit virus ook mag zijn,
Ze brengt mij dichter bij wat waardevol is, waar het echt om gaat,
om wie het echt te doen is…

En dit brengt mij krijgerschap,
het geeft me kracht,
het maakt me nederig en dankbaar.

Voor wie wat wil lezen:
Jan Jacob Stam: “De meedogenloze schoonheid van de samenleving”
Antjie Krog: “Hoe zeg je dat ?”
Bert Hellinger: “De waarheid is voortdurend onderweg”
Marlene Dumas: binnenkort te zien met “Double taken”  Zeno X Gallery, van 20/5 tot 27/6 2020.

Meer dan op concrete info over Corona- waarover ook onder homeopaten levendig wordt uitgewisseld –
ben ik gefocust op de vraag naar wat ons gezond maakt en houdt.
Riet gaf mij een artikel door van de hand Dr.  Hilde De Smet:
“waarom leren we onze mensen niet hoe ze hun immuunsysteem kunnen versterken?”
En het prachtige boek: “U kunt veel meer dan u denkt”,
van wijlen Dr. Hans Moolenburgh sr. Hij was huisarts in Haarlem
en de focus vanwaaruit hij naar mensen keek en handelde was “vitaliteit”.
Hij publiceerde jarenlang een bijdrage in het tijdschrift “Vruchtbare aarde“;
dat ik aan alle zinzoekers in deze overgespiritualiseerde tijden warm aanbeveel.

Gewoon nog even heel praktisch:
Zorg goed voor jezelf en voor de anderen.
Consultaties voorlopig nog telefonisch of via video,
opstellingen hopelijk begin juni

met een vitale lentegroet,
ook van Riet,

Johan

 

Corona en zijn gevolgen voor de opstellingen en de consultaties.

Wat of wie heeft de Goden in woede doen ontsteken?
Na zelf de griep gehad te hebben en daarom gedwongen in februari de opstellingen te annuleren,
is nu wel een groter onheil over ons gekomen.
Het Coronavirus (Covid-19) werd een epidemie en nu een pandemie…
We gaan dus geen opstellingen doen komende zaterdag 21/3.
Dicht bij elkaar staan, elkaar aanraken is geen optie.

We weten immers nog niet of we drager zijn gezien de incubatietijd tot zes dagen duurt.
Wat het nog lastiger maakt is dat de heersende influenza
– de jaarlijkse terugkerende griep in deze periode van het jaar, waarvoor mensen zich laten inenten –
toch in aanvang,  nogal wet zelfde symptomen heeft.
Ook deze griep is niet te onderschatten en blijft vier tot zes weken in ons systeem rondhuizen.

Belangrijk nu is preventie: in die zin zijn de maatregelen van onze regering nu goed:
– handen wassen, handen wassen, handen wassen
– plaatsen waar veel mensen samenkomen en waar weinig ventilatie is, vermijden
– hoest en nies in de binnenkant van  je elleboog
– gebruik papieren zakboekjes
– duidelijk aangeven wanneer je zelf de symptomen hebt en dan ook streng zijn voor jezelf en binnen blijven – en je huisgenoten ook.

Hoogbejaarden en mensen die aan een ernstige ziekte lijden en dus minder weerstand hebben,
zijn vatbaarder om ziek te worden in het algemeen, en met dit virus in het bijzonder.
We moeten voorzichtig met hen omgaan en beter het nabije contact vermijden.

Paul Herscu, Amerikaans homoeopaat, schrijft een blog over het virus, waarbij hij in deze episode
duidelijk aangeeft wat we kunnen doen ons immuunsysteem te versterken.
Want ons eigen immuunsysteem is de sleutel voor alle viruspreventie.
Geheel het artikel is het lezen waard.

Naast de fysieke symptomen brengt zo’n epidemie ook een hele reeks psychische en groepsdynamische dynamieken  in beweging.
Belangrijk is niet te panikeren!  Blijf ook gefocused en kritisch bij de informatie die gegeven wordt.

Ik blijf zelf gewoon doorwerken met volgende aanpassingen:
– voor consultaties wordt geopteerd voor video verbinding : Skype, FaceTime, whatsapp
– wie toch ter plaatse komt:
we begroeten elkaar hartelijk zonder een hand te geven
wassen vooraf goed onze handen,
we zetten onze stoelen wat verder van elkaar
zelf ververs ik de papiermand minstens  ieder dagdeel
en voorzie een brandertje met  een zuiverende etherisch olietje (lavendel, ravintsara, teatree…)

Wie in contact gekomen is met een geïnfecteerde komt niet naar hier (zij het met collega’s, vrienden, familieleden, huisgenoten…),
en overlegt vooraf telefonisch om een alternatieve vorm van communicatie af te spreken.

’This too shall pass”
“Ook dit zal voorbijgaan”

Een oude wijsheid.
Een wakkere client sprak ze uit aan het einde van het gesprek.
Sommigen wijzen voor de afkomst naar het Hebreeuws, anderen naar de Soefi Mystiek.
Roemi wordt vernoemd, maar ook  de poeet-mysticus Hakim Sanai.
Hij schreef het weergaloze ’The Hadiqa”, oftewel ‘ The walled garden of truth”.

Hierbij een gedicht uit deze bundel:

“For the wise man
evil and good
are both exceeding good.


No evil ever comes from God;
you think to see
evil proceeding from him,
you were better to look on it
as good.
I’m afraid that on the way of faith,
you are like a squinter seeing double,
or a fool quarreling with the shape of a camel.
If he gives you poison, deem it honey;
and if he shows you anger, deem it mercy.

Be contented with your lot;
but if you have any complaints,
go and take them to the Cadi,
and obtain satisfaction from him.
That’s how the fool’s mind works!

Whatever befalls you, misfortune or fortune,
is unalloyed blessing;
the attendant evil
a fleeing shadow.
‘Good’ and ‘evil’ have no meaning
in the world of the Word:
they are names, coined
in the world of ‘me’ and ‘you’.

Your life is just morsel in his mouth;
his feast is both wedding and a wake.
Why should darkness grieve the heart?
–  for night is pregnant with new day.

You say you’ve unrolled the carpet of time,
step then beyond life itself and reason,
till you arrive at God’s command.

You cannot see anything, being blind by night,
and by day one-eyed with your foolish wisdom!
 ”

Voor wie in deze weken de dagen lang zijn en wat vertaalwerk wil doen door deze teksten in een mystiek-poetisch Nederlands om te zetten,
Laat het me weten, ik heb nog een aantal van deze gedichten, ooit een overgetikt uit Unio Mystica, van Bhagwan Shree Rajneesh.

Zo, beste mensen,
heb je een vraag, wil je een afspraak, contacteer mij .
Dat het jullie goed mag gaan en tot gauw.

Hartelijk

Johan

 

Ziek: geen opstelling zaterdag 22/2 !

Geveld door de griep.

Ontmoet je graag zaterdag 21/3!
Een dagje opstellingen.

Hoe zou je de lente beter kunnen beginnen ?

Riet en Johan

 

wens 2020

Pelgrim

2020
de donkere nacht van je Ziel binnenstappen,
je schaduw daar in de ogen kijken,
vriendelijk en vastberaden,
en je dan vervullen met
de zachte klaarte
van een nieuwe dageraad

2020
het goede bewaren,
gerechtigheid aanmoedigen,
een geknakt riet niet breken,
en stilte en tederheid opzoeken

2020
als een pelgrim
monkelend op weg
naar innerlijk licht

Onze wens voor jou. 

Graag ontmoeten we je op een van onze opstellingsdagen:
in het voorjaar 2020 kan dat op de zaterdagen 25 jan, 22 febr, 21 maart, en 6 juni.
De driedaagse vindt plaats op 29, 30 en 31 juli.

Wil je graag een opstelling doen, maar schrikt een groep onbekenden je af, kom het bespreken.
We vinden een alternatief.

Voor een individueel gesprek, ook steeds welkom.

Riet en Johan

 

Stilaan naderen we de jaarwende

Nog twee dagen en de Sint komt.
Hij brengt lekkers en cadeautjes, voor al die goeie kinderen en goeie ouders.

In opstelling zien we dat alle kinderen en alle ouders goed zijn.
Zoals Bert Hellinger het gezegd heeft.
Vaak is het goed dat er destructieve structuren en patronen bijgesteld worden,
of omgebogen, of eerst gebroken … om dan tot een nieuwe, vruchtbare verbinding te komen.
In die zin zijn opstellingen erg ingrijpend, en absoluut niet vrijblijvend.

Zaterdag 14 december hebben we onze laatste opstellingendag van  2019.
voor snelle beslissers is er nog ruimte voor een opstelling.

Mocht je interesse hebben, of goesting om de kracht van opstellingen te ervaren,
en de uitspraak: “in die zin zijn opstellingen erg ingrijpend, en absoluut niet vrijblijvend”,
ten volle te begrijpen,
kom dan meedoen en laat dit vooraf even weten door een eenvoudig mailtje naar johan.smets@huisvanverbinding.be

En ja, niet alleen de Sint,
maar ook de Pieten komen over twee dagen langs,
zwarte, gele, rode, blanke en/of bruine…
mannen en vrouwen…
iedereen hoort erbij.

Van harte welkom.

 

Riet en Johan